07/07/2017

Pelgrimstocht op de fiets

De vorige week kwam ik Geertjan tegen bij de Gamma. Bruingebrand en zeer ontspannen. Hij had een pelgrimstocht ondernomen op de fiets naar Rome en was al weer een paar dagen terug. 27 dagen op de fiets, 2700 kilometer in totaal.

Voordat hij vertrok hadden we even contact gehad en had ik hem gevraagd of hij een bepaald doel had met deze tocht. Het ging hem vooral om de sportiviteit, zei hij. Het leveren van de inspanning.

Nu is Geertjan zeer sportief. Hij fietste al fanatiek toen bij met Bikram yoga begon en dat oefent hij nu bijna een jaar 2x per week. En hij heeft er baat bij. Voelt zich soepeler onder andere. Hij is overigens 66 jaar voor wie misschien zou verwachten dat ik het hier over een jonge knul heb, type Tour de France renner. Nee dus. 2700 km fietsen kan ook nadat je de pensioengerechtigde leeftijd bereikt hebt!

Geertjan heeft al vaker tochten ondernomen en verheugde zich ook op het gevoel van vrijheid, de ruimte om zich heen en het onverwachte/de verrassing. En hij had al vaker ervaren dat er zoveel hulpvaardige en vriendelijke mensen zijn, die je onderweg ontmoet en die je helpen, gevraagd en ongevraagd.

Natuurlijk wilde ik weten hoe het gegaan was en wat het hem in essentie had gebracht. De sportieve prestatie was hem eigenlijk als van een leien dakje afgegaan. Het was allemaal vlekkeloos verlopen, zei hij. Geen pech aan de fiets, nog geen lekke band, geen vervelende dingen gebeurd, overal vriendelijke mensen die je willen helpen.

Het bijzondere was toch wel geweest dat al die mensen juist dan opdoken als hij ze nodig had. Ergens op een kruising als hij even niet wist in welke richting, of om te helpen met sjouwen als hij onverwacht op zeer avontuurlijke manier over een talud de juiste weg moest weten te bereiken. Of om de priester te vinden die een stempel in zijn pelgrimspaspoort kon zetten. Er was overal hulp. En … hij had beseft dat die hulp nodig was. Zonder hulp gaat het niet!

Wat een geweldige conclusie vond ik dat. Je trapt 2700 km op eigen kracht naar Rome en beseft dat je dit niet alleen doet. Dat je de mensen die je onderweg ontmoet nodig hebt, dat ze er zelfs zijn om je te helpen.

En of hij nog iets aan Bikram yoga gehad had onderweg. Ja, was het antwoord. Alles nemen zoals het komt, zonder tegenzin, protest of gepruttel. Alles wat je tegenkomt accepteren. Verkeerd gereden? Gewoon omdraaien en terug naar waar het fout ging. Weg afgesloten? Ter plekke je voegen naar de nieuwe situatie. Dat die dingen gebeuren maakt niet uit. Of je nu bergop of bergaf rijdt, het maakt niet uit.

Bikram yoga maakt dus niet alleen je lijf sterk en soepel. Ook mentaal verandert er wat. Je wordt ook mentaal sterker, flexibeler en meer ontspannen. En dat levert mooie momenten op. Herkenbaar?

Daniëlle

Pelgrimstocht op de fiets